Depressie icm epilepsie

Van de gesloten naar open afdeling (UCP)

Depressie icm epilepsie.
Afgaande op het idee is het evenwel beangstigend als bevredigend. Bevredigend om te coopen met mijn gedachtes en daar niet op te anticiperen zie ik als progressie. En beangstigend omdat die gedachtes weer zeer in frequentie zullen stijgen (wat net op de gesloten flink gereduceerd was). Mezelf puchen om mij in het diepe te storten (dit natuurlijk niet letterlijk haha) voelt als een gedurfde uitdaging. En dus bevredigend dat ik er eindelijk echt mee aan de gang ga. Je moet het uiteindelijk zelf doen. De stemming zal alleen verbeterd kunnen worden met medicatie.

Dit besluit is genomen nadat ik 2 en een half week vrolijk rondliep (dus met masker) en uiteindelijk aangaf dat ik al een tijd met masker rondliep en mij dus veel slechter voelde als dat ik voor deed. Deze beslissing lijkt in zwaar contrast te staan met de overplaatsing van gesloten naar open. Maar juist de erkenning van het gevaar van suïcidale gedachten was de doorslaggevende factor.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *